بی برنامگی در ایران از آن چیز هایی است که نبودنش باعث تعجب میشه

خوشبختانه هر سازمانی که تشکیل میشه در قسمت ساختمان سازی آن اولین آجری که می گذارند اتاق برنامه ریزی است اما  از اتاقش گرفته تا برج یک کلمه از آن به گوش میرسه" اشتباه" " تجدید نظر"

هر روز  می شنویم دولت برنامه دو ساله فلان چیز را برنامه ریزی کرد در جمله زیباست برنامه دوم برنامه برنامه سوم

تا دلتان بخواهد از اهداف و طرح های این برنامه صحبت میشه و با آمار و ارقامی که هیچ کس از آنها سر در نمی آورد نشان داده میشه که این به نفع شما است اگر چه این مراحل باید انجام شود

 (متقاعد سازی افکار عمومی :پنج مرحله  آگاهی علاقه ارزیابی و آزمایش و پذیرش)

 این جداول رنگی و چشم نواز سازمان برنامه ریزی می تونه نقش به سزایی در پذیرش ما داشته باشه.

مسئله به همین جا ختم نمیشه در همان متقاعد سازی و برنامه های تبلیغاتی مهمترین قسمت پایدار ساختن این تغییرات است به شکلی که من شهروند حس کنم این تغییر به دردم خورده و کسی هم باشه که این را ثابت کنه

اما در ایران پنج مرحله فوق که طی شد مسولان به  این فکر می افتند که خانه از پایه ویران است و طرح قبلی با اون همه برنامه ریزی طولانی مدت نه تنها مثبت نیست بلکه بودنش عواقب بدتری دارد بنابر این میشه تکرار و در جا زدن یا همان تجدید نظر

برای تفهمیم این موضوع بد نیست به اتفاقات این مدت فکر کنیم

بودجه کشور از جمله مواردی بود که تا مدتها قبل از ارائه آن به مجلس شورای اسلامی نقل محافل دولتی بود و با اون همه کش و قوس بودجه ای که اسم آنرا کمر باریک گذاشتم تقدیم مجلس شد .بماند که بعدش هم مشکلاتی داشت اما در هفته ای که گذشت تازه متوجه شدند بودجه کشور که عزیزان زحمت کشیدند با درایت هر چه تمام تر به نفع ملت آنرا تنظیم کنند دارای مشکلاتی است و باید تغییراتی در آن صورت بگیره.

 ما  به این موضوع واقف هستیم که برخی برنامه ها نیازمند زمان است اما نه برنامه بودجه کشور که یک سال طول کشید تنظیم بشه یک سال هم لابد برای باز نگری وقت صرفش میشه نه تنها بودجه بلکه به قول حداد عادل رئیس مجلس شورای اسلامی وقت مجلس گرفته میشه .(کوتاه از تغییرات)

اگر این مثال کمی برایتان نا آشنا آمد می توانید به اتفاقی که ترم گذشته در دانشگاه ها افتاد فکر کنید از اول ترم صحبت از برنامه ریزی برای ترم جدید میشه با هر تلاشی که هست بهترین برنامه از طرف گروه ها تنظیم میشه و به سازمان مرکزی هر دانشگاهی می رسه این هم مثل بودجه وسط ترم تازه متوجه می شوند که دستور العمل دانشگاه گفته سقف کلاس باید حداقل 30 نفر باشه بنابر این تمامی کلاس های کمتر از 30نفرمنحل اعلام می شوند و دانشجویی که برنامه ریزی کرده بوده از روز شنبه تا مثلا سه شنبه برای دانشگاه وقت بگذره و آخر هفته هم کار در عرض یک روز تمام اون برنامهااز بین می ره.

برنامه ریزی جناب آقای سعیدی کیا وزیر مسکن و شهر سازی از اون برنامه های نابی است که هیچ کجا یافت نمیشه  از آنجاییکه نمی خواهم با مثال" بم" احساسات شما را جریحه دار کنم مثال منزل مسکونی خودتان را می زنم که یک روز از خواب بیدار می شوید می بینید

" کارگران مشغول کارند "

 چه کاری !

 کار انسان دوستانه و عام المنفعه

 "مدرسه سازی"

درست کنار اتاق خواب شما دیوار کلاس درس طراحی شده چه کسی اجازه داده ؟

شهرداری

 ازطرف کدام سازمان!

 همان سازمانی که با سازمان هواشناسی کشور ارتباط مستقیم داره

خلاصه این میشه که یک شبه خانه شما با ارزش میشه و در عرض یک ساعت همان خانه بی ارزش ترین منطقه میشه این تنها به سقف بالای سر شما ارتباط نداره به اقتصاد کشورمربوط میشه به اوضاع خرید فروش و مسائل اجتماعی دیگر که زیر مجموعه ی اقتصاد نیز هست ارتباط پیدا می کنه.

کلام آخر ..............

برنامه های ما  فقط برنامه های بلند مدت با اهداف کوتاه مدت است که باید شانس و بخت و اقبال یا بطور علمی قرار گرفتن برج قمر در عقرب را حتما در نظر بگیریم.