شب گذشته وقتی داشتم از اراک به منزل می آمدم در راه چشمم به ماه افتاد که از نظر اندازه بزرگی کمی متفاوت بود از همان ماه های متمایل به زرد که انعکاس نور خورشید به شکل نا محسوسی از پشت آن پیدا است.
تعجب کردم چون دو شب قبل ماه کامل و به اصطلاح ماه شب چهارده بود.
یاد حرف های آقای رفسنجانی افتادم که شب یلدا در یک سخنرانی که از رادیو پخش شد ضمن تبریک عید قربان و شب یلدا د از نحوه محاسبه ماه های خاص عربی گله مند بود که چرا باید خودمان را اینچنین درگیر کنیم ماه رمضان را باید مشاهده کنند عید فطر و به دنبال آن شروع ماه ذی الحجه باید توسط فرد یا افراد دیده شود.
از نظر اقتصادی شاید تقارن شب یلدا و عید قربان مناسب باشه و خرید کالا افزایش پیدا کنه اما از نظر فشار مالی که بر روی خانواده ها می آید نمی توان چشم پوشید و مهمتر از آن کم اهمیت جلوه دادن شب یلدای ایرانی که ریشه در فرهنگ ما دارد.
چند سال پیش طرحی با عنوان تغییر عید رسمی کشور از عید نوروز به مبعث پیامبراسلام حضرت محمد (ص) عنوان شد که توسط مجلس شورای اسلامی تصویب نشد.
تغییر تاریخ قمری و یکسان نبودن تاریخ در ایران و عربستان سعودی می تواند تمام برنامه های بلند مدت و کوتاه مدت کشور را به تعویق بیندازد.
تعطیلی بانک و بازار بزرگ از جمله مواردی هستند که ضربه بزرگی به اقتصاد و پول در حال گردش جامعه میزنند بارها از طرف مجلس تذکراتی وارد شده که میزان ساعت کاری در ایران کم است(کار به معنای انجام فعالیت نه به عنوان حضور در محل کار) ۲۴ روز در تقویم به علت مناسبت های مختلف البته به جز روزهای جمعه و کار مفید کمتر از ۲ ساعت در روز.
حال اگر این روزها با تغییر ماه قمری به آخر هفته یا شنبه تغییر کند کشور بطور رسمی دو روز تعطیلی خواهد داشت که به هیچ وجه به نفع کشور نیست.
اگر چه مردم زحمتکش ایرانی نیازمند این تعطیلات می باشند اما وقتی تفریحی برای این روزها وجود ندارد و پولی هم برای خرج کردن در جیب خانواده ها نیست این تعطیلات, تنها باعث بوجود آمدن فشار عصبی بیشتر مردم می شود.
در کشورهای غربی برای همان اندک تعطیلی سال برنامه ریزی می شود دخل و خرج شهروندان تا حدودی این اجازه را به آنها می دهد که مسافرتی در طی سال داشته باشند.در روزهای دیگر سال نیز به جای تعطیل کردن کشور روز خاص را جشن می گیرند بنابر این در عین حال که کار انجام شده ایجاد انگیزه نیزبوجود آمده.
با آرزوی روز و شبی خوش برای تمام ایرانیان
پاسخ به یک هموطن: